Kunstenaar Frans Wuytack en zijn dochter Serena gaan samen op zoek naar sporen van verbondenheid in een gepolariseerde samenleving. Ze doorbreken hun eigen artistieke grenzen en treden zo in de sporen van ons verborgen verwantschap.
3D-scans en augmented reality versmelten met marmeren en bronzen sculpturen. Zo ervaar je menselijkheid op een nieuwe manier: iets wat je niet ‘hebt’, maar ‘bent’.
Over de kunstenaars:
Frans zijn leven als activist/artiest is een meeslepende tocht langs de conflicten van de 20ste eeuw. Eind jaren '60 belandde hij in Latijns-Amerika meermaals in de gevangenis als progressieve priester. Als voorvechter voor het vrouwenverzet in Venezuela verbetert hij de levensomstandigheden in de favela’s. Daardoor wordt hij prompt uit zijn priesterambt ontzet.
In 1973 werd Frans opgesloten in een isoleercel door het Franco-regime in Spanje voor een verboden vakbondsactie. Hij trekt als vredesactivist naar onder meer de oorlog in Irak.
Het engagement van Frans Wuytack is vervlochten met zijn kunstenaarschap. In zijn beelden, tekeningen, toneelteksten en poëzie leeft de intensiteit van de strijd en een gedurfde kijk op de toekomst.
Serena groeide op in deze wereld van activisme en creativiteit. Als 6-jarige zat ze naast haar vader te beeldhouwen in de bronsgieterij in Barcelona. Ze deelt dezelfde passie om de grenzen van het denken creatief te doorbreken. Een vonk die ze als visueel kunstenaar en choreografe met zich mee draagt en op haar eigen manier in beeld brengt.