De Dienaar van de Schoonheid is het derde deel van een trilogie die Jan Fabre schreef en regisseerde voor Dirk Roofthooft.
De Keizer van het Verlies en De Koning van het Plagiaat waren ook reeds te zien in de Stadsschouwburg, en op vele internationale podia. Na het eerste deel waarin een clown zich een engel waant en het tweede waarin diezelfde engel zich via veel namaak een mensenvorm aanmeet, is Fabre toe aan het (voorlopige) sluitstuk van zijn trilogie.
De mensgeworden clown-engel vermomt zich in dit stuk als bescheiden poppenspeler in dienst van een hogere macht: God? of Het Sublieme ? Fabre noemt hem in dit stuk De Schoonheid.
De dienaar van de schoonheid is een stuk dat stamelend, altijd opnieuw beginnend, de essentie probeert te formuleren van Fabres kunstenaarsschap en van het leven dat pendelt tussen mysterie en parodie.
Dirk Roofthooft schittert en bevestigt eens te meer zijn superieur acteerwerk.
tekst: Jan Fabre
spel: Dirk Roofthooft
duur van de voorstelling: 1u25 min |
