De voorstelling sleepte twee theaterprijzen in de wacht en stond op het Theater Festival tussen de tien beste voorstellingen van 2010. “Dit is theater dat zich naar binnen vreet en niet meer loslaat”, schreef de pers.

tekst: Jeroen Olyslaegers; regie:  Floor Huygen; spel: Daan van Dijsseldonk, An Hackselmans, Fabian Jansen, Joris Smit, Alejandra Theus en Roos van Vlaenderen

tekst: Walter van den Broeck
regie: Michael De Cock
soundscape en muziek: Lynn Cassiers
scenografie en dramaturgie: Stef Depover
lichtontwerp: Jaak Van de Velde
spel: Tuur De Weert, Luc Springuel, Joren Seldeslachts, Camilia Blereau, Els Olaerts, Hilde Van haesendonck en Anna Vercammen

bekijk hier een filmpje van De Rode Loper

Televisiemaker Jan Eelen (°1970) is bij het grote publiek bekend van eigenzinnige programma’s als De ronde, Het eiland en In de gloria. In deze producties van Woestijnvis staan de acteurs centraal: zij belichamen een mensbeeld dat grappig is, maar ook ontluisterend werkt, omdat de kijker een spiegel krijgt voorgehouden van al onze fraaie en minder fraaie kantjes.
Eelen heeft de voorbije jaren zo een volstrekt eigen signatuur ontwikkeld. Op uitnodiging van Wim Opbrouck maakt hij nu zijn debuut als theaterregisseur bij NTGent.

Een anekdote uit haar eigen leven leverde auteur Yasmina Reza (1 mei 1959, Parijs) voldoende stof op om een ‘grappige tragedie’als God van de slachting te schrijven.

Twee echtparen komen samen om een volwassen oplossing te zoeken voor een incident, een vechtpartijtje dat tussen hun zonen van elf heeft plaats gevonden: de zoon van het ene koppel heeft met een stok een paar tanden uit de mond geslagen bij de zoon van het andere echtpaar. Geen probleem toch voor fatsoenlijke, moderne mensen om dat op een beschaafde manier op te lossen?
Maar het haantjesgedrag van de twee jongens Bruno en Ferdinand trekt ongenadig een sluis open van verwijten en beschuldigingen tussen de zogezegd geciviliseerde volwassenen en algauw gaat het over veel meer dan de ruzie tussen beide zoontjes. De strijd tussen de schoolvriendjes breidt zich stapvoets uit naar een clash tussen de volwassenen.

Na haar internationale doorbraak met Art (1994) toonde Yasmina Reza met Le dieu du carnage (2006) opnieuw aan hoe filterdun het vliesje is dat ‘beschaving’ heet.

In een regie van Jürgen Gosch ging God van de slachting op 4 december 2006 in Zürich in première; in 2008 regisseerde Reza zelf de Franse première.
Roman Polanski’s meest recente film Carnage met o.a. Jodie Foster en Kate Winslet in de vrouwelijke hoofdrollen, is een verfilming van dit toneelstuk.

Nu zet Jan Eelen er zijn tanden in en maakt zijn theaterdebuut met een uitgelezen cast:
Els Dottermans en Frank Focketyn nemen het op tegen het duo An Miller – Oscar Van Rompay in een partijtje verbaal sumoworstelen!

Productie: NTGent
Credits
tekst: Yasmina Reza
regie: Jan Eelen
spel: Els Dottermans • Frank Focketyn • An Miller • Oscar Van Rompay

Dramaturgie Gommer Van Rousselt • Lichtontwerp Mark Van Denesse • Decorontwerp Luc Goedertier • Kostuums Silke Goessens • Supervisie kostuumontwerp An De Mol

Televisiemaker Jan Eelen (°1970) is bij het grote publiek bekend van eigenzinnige programma’s als De ronde, Het eiland en In de gloria. In deze producties van Woestijnvis staan de acteurs centraal: zij belichamen een mensbeeld dat grappig is, maar ook ontluisterend werkt, omdat de kijker een spiegel krijgt voorgehouden van al onze fraaie en minder fraaie kantjes.
Eelen heeft de voorbije jaren zo een volstrekt eigen signatuur ontwikkeld. Op uitnodiging van Wim Opbrouck maakt hij nu zijn debuut als theaterregisseur bij NTGent.

Een anekdote uit haar eigen leven leverde auteur Yasmina Reza (1 mei 1959, Parijs) voldoende stof op om een ‘grappige tragedie’als God van de slachting te schrijven.

Twee echtparen komen samen om een volwassen oplossing te zoeken voor een incident, een vechtpartijtje dat tussen hun zonen van elf heeft plaats gevonden: de zoon van het ene koppel heeft met een stok een paar tanden uit de mond geslagen bij de zoon van het andere echtpaar. Geen probleem toch voor fatsoenlijke, moderne mensen om dat op een beschaafde manier op te lossen?
Maar het haantjesgedrag van de twee jongens Bruno en Ferdinand trekt ongenadig een sluis open van verwijten en beschuldigingen tussen de zogezegd geciviliseerde volwassenen en algauw gaat het over veel meer dan de ruzie tussen beide zoontjes. De strijd tussen de schoolvriendjes breidt zich stapvoets uit naar een clash tussen de volwassenen.

Na haar internationale doorbraak met Art (1994) toonde Yasmina Reza met Le dieu du carnage (2006) opnieuw aan hoe filterdun het vliesje is dat ‘beschaving’ heet.

In een regie van Jürgen Gosch ging God van de slachting op 4 december 2006 in Zürich in première; in 2008 regisseerde Reza zelf de Franse première.
Roman Polanski’s meest recente film Carnage met o.a. Jodie Foster en Kate Winslet in de vrouwelijke hoofdrollen, is een verfilming van dit toneelstuk.

Nu zet Jan Eelen er zijn tanden in en maakt zijn theaterdebuut met een uitgelezen cast:
Els Dottermans en Frank Focketyn nemen het op tegen het duo An Miller – Oscar Van Rompay in een partijtje verbaal sumoworstelen!

Productie: NTGent
Credits
tekst: Yasmina Reza
regie: Jan Eelen
spel: Els Dottermans • Frank Focketyn • An Miller • Oscar Van Rompay

Dramaturgie Gommer Van Rousselt • Lichtontwerp Mark Van Denesse • Decorontwerp Luc Goedertier • Kostuums Silke Goessens • Supervisie kostuumontwerp An De Mol