cc Sint-Niklaas Agenda

vr 11 okt 2013 Lisbeth Gruwez / Voetvolk - It's going to get worse and worse, my friend

Mon, 27 May 2013 02:53:53 +0000

Een verbluffende danssolo over de macht van het woord. Over politieke toespraken en wat ze in beweging zetten, en over de trance waarin de spreker belandt als hij opgaat in de woorden. Lisbeth Gruwez danst de trance en maakt daarbij gebruik van fragmenten uit een toespraak van Jimmy Swaggart, een ultraconservatieve Amerikaanse televangelist.
Aanvankelijk toont het spreken zich vriendelijk en kalmerend, maar in zijn drang om te overtuigen zien we steeds meer wanhoop. Nog later geeft het zijn diepste aard prijs: die van het geweld.

“Zo indrukwekkend dat je met een roezig hoofd en ogen die glanzen van verwondering uit de zaal wandelt. Prachtig.” (Knack)

concept, dans & choreografie: Lisbeth Gruwez - compositie, geluidsontwerp & assistentie: Maarten Van Cauwenberghe

vr 22 nov 2013 Retina Dance Cy - Corporalis

Mon, 27 May 2013 02:53:53 +0000

Choreograaf Filip Van Huffel en zijn gezelschap zijn graag geziene gasten in onze schouwburg. Telkens opnieuw verrassen ze het publiek met hun hoogstaande fysieke danstaal. Corporalis is het derde luik van een triptiek waarbij het lichaam wordt geconfronteerd met verschillende kunstvormen. Eleven Stories for the Body, Distance to our Soul (2005) had tekst als vertrekpunt en This is not a Body (2007) beeldende kunst.

Bij Corporalis staat de relatie van het lichaam tot architectuur centraal. Hoe reageert het lichaam op ruimte, kleur, textuur, geluid en visuele stimuli?

Retina Dance Cy neemt de relatie tussen persoonlijke-, architecturale- en de driedimensionale ruimte onder de loep en exploreert een wisselwerking tussen het bewustzijn van ons lichaam en haar relatie tot de ruimte.

choreografie: Filip Van Huffel en dansers – dans: Pauline De Laet, Erin Harty, Steven Martin,
Matthew Slater

do 30 jan 2014 Jan Martens (Circuit X) - Sweat baby sweat

Mon, 27 May 2013 02:53:53 +0000

Twee mensen hangen aan elkaar, als parasieten, en vreten aan elkaars energie beetje bij beetje. Loslaten en weggaan is geen optie, want met twee is beter dan alleen, dat weet iedereen.

Voor deze voorstelling liet Jan Martens zich inspireren door de concentratie, spanning en symboliek van circusacrobatiek. Sweat baby sweat is een sensueel en traag werk dat acrobatische kracht verbindt met mentale kwetsbaarheid. De soundscape en tekstprojecties voorzien de choreografie van subtiel commentaar. Een sobere maar intense en poëtische voorstelling over de liefde, voorbij alle clichés.

choreografie: Jan Martens – van en met: Kimmy Ligtvoet & Steven Michel - muziek: Jaap Van Keulen & Cat Power - tekst (projectie): Paul Sixta

i.k.v. Circuit X

vr 07 feb 2014 Kabinet K - rauw/raw (9+)

Mon, 27 May 2013 02:53:53 +0000

Een bende kinderen balanceert op het scherpst van de snee, in een voorstelling die getuigt van hun veerkracht, hoop en idealisme. Een oefening in rechtop blijven staan, in verzet tegen een constante, onzichtbare dreiging.
Ze ontwikkelen hun eigen medicijn tegen de chaos van een wereld die te groot is om te omvatten, te begrijpen, te beheersen.

‘Rauw’ is een voorstelling over spelen, dromen, doen alsof, kind zijn ook als het niet kan. Het gaat over opgroeien in soms moeilijke omstandigheden, gezien vanuit het perspectief van kinderen. En over de volwassenen die voor hen moeten zorgen, die ondoorgrondelijk zijn, soms dichtbij, maar meestal ver weg. Met live muziek van Thomas Devos, die als een bard op het slagveld de heldenmoed van de kleine strijders bezingt.

Met ‘rauw’ keren Kwint en Joke terug naar de sfeer van hun eerste creaties: voorstellingen met een hoge energie, waarin het kind als danser centraal staat.

choreografie: Joke Laureyns & Kwint Manshoven, scenografie: Kris Van Oudenhove & Kwint Manshoven, dans: Yolan Bosteels, Suza Degryse, Judith Ginvert, Aagje Van Wesemael, Louisa Vermeire, Anna Vrij, Renée Wagemans, Kwint Manshoven, muziek: Tommigun

di 13 mei 2014 Kaori Ito - Asobi

Mon, 27 May 2013 02:53:53 +0000

Asobi is een Japanse verzamelnaam voor de dingen die we doen in de marge van de verplichtingen die het leven ons oplegt. Het verwijst naar de lichtere dingen, de vluchtige activiteiten, de kleine obsessies. Asobi betekent ook ‘spel’, in een volwassen, sensuele context.

Kaori Ito onthult met een verrassende eenvoud waartoe het lichaam en de stem in staat zijn. Door haar samenwerking met creatieve makers verrijkt Kaori haar eigen leefwereld met schoonheid en muzikaliteit, humor en radicaliteit, kracht en zinnelijkheid. Asobi is haar vierde eigen creatie, na Noctiluque (2008), Solos (2009) en Island of no memories (2011).

"De elegantie van Kaori Ito ontvouwt zich in al haar werk. Of we haar nu zien in een voorstelling van Philippe Decouflé, van James Thiérrée, van Alain Platel of van Guy Cassiers de Japanse danseres en choreografe Kaori Ito raakt ons telkens weer met diezelfde vlijmscherpe, onaardse elegantie." Le Monde

Choreografie en regie: Kaori Ito
Spel en creatie: Csaba Varga, Daisy Ransom Phillips, Kaori Ito, Laura Neyskens, Peter Juhasz
Muziek: Guillaume Perret, Jean Rochat, Filip Rathé

Productie: les ballets C de la B